telefoon +31618850967 

8 redenen waarom het goed is voor een HSPer om alleen te zijn

8 redenen waarom het goed is voor een HSPer om alleen te zijn

Er is een groot verschil tussen alleen zijn of je eenzaam voelen. Alleen zijn is een situatie die je soms bewust creëert omdat je kunt verlangen naar deze momenten. Soms is het alleen zijn een omstandigheid die, hoewel niet bewust gekozen, je toch als fijn kunt ervaren. Bij het alleen zijn is er dan even niemand om je heen, je mist op dat moment ook niet iemand om bij je te zijn.

Eenzaamheid is een gevoel, een gemis vanuit je ziel naar anderen die bij je zijn. Helaas zie je in deze tijd veel mensen met eenzaamheidsgevoelens. Ook een HSPer kan zich eenzaam voelen, vaak is dit als je mensen om je heen mist die jou begrijpen.

Een karaktereigenschap van hoogsensitief of hooggevoelig zijn, is dat je behoefte hebt aan alleen zijn. Je vindt het fijn om je af en toe terug te trekken, om jezelf even af te zonderen.

Acht redenen

Jij als HSPer wilt soms best eens alleen zijn, even niemand om je heen hebben. Hieronder lees je acht redenen waarom je dat zo graag doet.

1. Opladen

Zo kan je jezelf weer opladen voor momenten dat je onder de mensen bent. Je hebt nu eenmaal tijd nodig om eerder opgedane indrukken te verwerken.

2. Genieten

Je kunt iets doen waar jij van geniet, iets wat de mensen om je heen niet zo graag doen. Zo vind ik het heerlijk, als mijn man niet thuis is, naar een echte tranentrekkende film te kijken.

3. Genoeg hebben aan jezelf

Een hooggevoelig mens heeft soms helemaal geen behoefte aan een ander om zich heen.

“Ik ben graag alleen. Werkelijk eenzaam voel ik me slechts in gezelschap.” (Marc Callewaert)

4. Creativiteit

Als je alleen bent kan je creativiteit tot volle bloei komen, de beste ideeën komen misschien wel tijdens een wandeling die je alleen op het strand maakt. Of je kunt de mooiste creaties maken als je jezelf hebt teruggetrokken op je kamer.

5. Achter komen wat jij wil

Tijdens het alleen zijn hoef je geen rekening te houden met anderen. Een HSPer is vaak gericht op de mensen om zich heen. Zo heb je tijd om er achter te komen wat jij nu wilt, zonder de afleiding van anderen om je heen.

6. Lak hebben aan regels

Je kunt door je huis lopen in je oudste kloffie, je hoeft je voor niemand aan te kleden of er netjes uit te zien, je kunt even lak hebben aan alle regeltjes die je hebt opgesteld.

7. Geen sorry

Je hoeft geen erkenning van een ander, je hoeft niet te vragen aan iemand of het goed is wat je doet. Je hoeft je dus ook niet te verontschuldigen voor alles wat je doet.

8. Rust

Je komt even helemaal tot rust omdat je aan het genieten bent van alles wat je op dat moment doet. Je kunt je ook echt richten op wat je aan het doen bent, omdat de indrukken die je van anderen mensen opdoet op dat moment ontbreken.

Een goede keuze

Alleen zijn is niet zielig, jezelf afzonderen als een keuze kan gewoon heel goed voor je zijn. Hierna kan je de drukte van het dagelijkse leven weer beter aan.

"Als je je eenzaam voelt als je alleen bent, bevind je je in slecht gezelschap." (Jean-Paul Sartre)

Ben jij graag alleen?

Hoogsensitieve mensen hebben humor
Waarom een ontspanningsoefening niet altijd werkt ...
 

Reacties 22

Gast - Axel op zondag 15 januari 2017 18:05

Ja ik heb ook vaak behoefte om alleen te zijn en dingen alleen te doen. Of om alleen des morgens vroeg te gaan wandelen, zeker nu in het sneeuwlandschap. Ook neem ik wel eens een paar dagen vrij, terwijl mijn partner gewoon gaat werken. Velen vinden dat raar, maar mijn partner en ik vinden dat heel gewoon. En ik kom dan wel gemakkelijker tot rust van de dagelijkse werkzaamheden.

Ja ik heb ook vaak behoefte om alleen te zijn en dingen alleen te doen. Of om alleen des morgens vroeg te gaan wandelen, zeker nu in het sneeuwlandschap. Ook neem ik wel eens een paar dagen vrij, terwijl mijn partner gewoon gaat werken. Velen vinden dat raar, maar mijn partner en ik vinden dat heel gewoon. En ik kom dan wel gemakkelijker tot rust van de dagelijkse werkzaamheden.
Ineke Snelleman op dinsdag 17 januari 2017 07:46

Partners die begrip voor elkaar hebben kunnen de ander alleen laten zijn en dat heel gewoon vinden. Ik vind het ook goed om buiten mijn partner om iets te doen, dat maakt dat je niet afhankelijk van elkaar wordt in het hebben van bijvoorbeeld een geluksgevoel.

Partners die begrip voor elkaar hebben kunnen de ander alleen laten zijn en dat heel gewoon vinden. Ik vind het ook goed om buiten mijn partner om iets te doen, dat maakt dat je niet afhankelijk van elkaar wordt in het hebben van bijvoorbeeld een geluksgevoel.
Gast - Hetty op maandag 16 januari 2017 21:15

Heerlijk om alleen te zijn! Precies om alle redenen die jij beschrijft Ineke!

Heerlijk om alleen te zijn! Precies om alle redenen die jij beschrijft Ineke!
Gast - Maria op maandag 16 januari 2017 21:31

Hallo Ineke. Ik wil eigenlijk het merendeel van de dag alleen zijn. Het lijkt voor mij steeds moeilijker om me aan te passen en op mijn gemak te voelen in gezelschap. 1 op 1 gaat wel maar niet te lang. Soms voel ik mij daar schuldig over en lijkt het alsof ík niet normaal ben. Maar het is een keuze geworden. Óf het heel moeilijk krijgen in (groot) gezelschap óf het ondergaan dat men mij maar apart vindt en me daar niets van aan te trekken. Mede door mijn HSP is mijn relatie beeïndigd door volledige onbegrip. Tja... Ik kijk ernaar uit om weer alleen te gaan wonen. Zodat ik in m'n huis daar geen rekening mee hoef te houden. Mijn zoon die weet dat en gaat daar fantastisch mee om. Hij weet immers niet anders.

Hallo Ineke. Ik wil eigenlijk het merendeel van de dag alleen zijn. Het lijkt voor mij steeds moeilijker om me aan te passen en op mijn gemak te voelen in gezelschap. 1 op 1 gaat wel maar niet te lang. Soms voel ik mij daar schuldig over en lijkt het alsof ík niet normaal ben. Maar het is een keuze geworden. Óf het heel moeilijk krijgen in (groot) gezelschap óf het ondergaan dat men mij maar apart vindt en me daar niets van aan te trekken. Mede door mijn HSP is mijn relatie beeïndigd door volledige onbegrip. Tja... Ik kijk ernaar uit om weer alleen te gaan wonen. Zodat ik in m'n huis daar geen rekening mee hoef te houden. Mijn zoon die weet dat en gaat daar fantastisch mee om. Hij weet immers niet anders.
Ineke Snelleman op dinsdag 17 januari 2017 07:42

Fijn Maria dat je begrip hebt van je zoon, zo hoef je jezelf niet eenzaam te voelen om alleen te kunnen zijn.

Fijn Maria dat je begrip hebt van je zoon, zo hoef je jezelf niet eenzaam te voelen om alleen te kunnen zijn.
Gast - Rein Gerritsen op maandag 16 januari 2017 22:19

Soms wordt ik onrustig als ik onder de mensen ben, pas ik me misschien teveel aan. Als ik dan alleen ben wordt ik weer rustig, en kom ik weer tot mezelf, eigenlijk heel logisch volgens mij!

Soms wordt ik onrustig als ik onder de mensen ben, pas ik me misschien teveel aan. Als ik dan alleen ben wordt ik weer rustig, en kom ik weer tot mezelf, eigenlijk heel logisch volgens mij!
Ineke Snelleman op dinsdag 17 januari 2017 07:47

Als je alleen bent heb je niet het gevoel dat je jezelf aan moet passen, heel logisch ja.

Als je alleen bent heb je niet het gevoel dat je jezelf aan moet passen, heel logisch ja.
Gast - Thea op maandag 16 januari 2017 22:38

IK heb ook de behoefte om me terugtrekken als ik teveel prikkels heb gehad. Helaas ben ik thuis komen zitten, ivm chronische vermoeidheid cq-pijn , alleenstaand ben, geen kinderen heb ,en weinig vrouwen ken, die in een soortgelijke situatie zitten en mensen die dit begrijpen.

IK heb ook de behoefte om me terugtrekken als ik teveel prikkels heb gehad. Helaas ben ik thuis komen zitten, ivm chronische vermoeidheid cq-pijn , alleenstaand ben, geen kinderen heb ,en weinig vrouwen ken, die in een soortgelijke situatie zitten en mensen die dit begrijpen.:(
Gast - Thea op maandag 16 januari 2017 22:42

Waardoor ik me dus eenzaam voel met enige regelmaat. IK heb ook contacten nodig om me op te laden! Herkent iemand zich hierin?

Waardoor ik me dus eenzaam voel met enige regelmaat. IK heb ook contacten nodig om me op te laden! Herkent iemand zich hierin?
Ineke Snelleman op dinsdag 17 januari 2017 07:41

Thea: eenzaam voelen en alleen zijn is heel verschillend. Als je jezelf eenzaam voelt kan je behoefte hebben aan mensen om je heen, een mens is nu eenmaal een sociaal wezen. Tevens heb je ook behoefte aan momenten van rust. Het lijkt allemaal tegenstrijdig. Eenzaam is een gevoel, alleen zijn is een keuze die je kunt maken.

Thea: eenzaam voelen en alleen zijn is heel verschillend. Als je jezelf eenzaam voelt kan je behoefte hebben aan mensen om je heen, een mens is nu eenmaal een sociaal wezen. Tevens heb je ook behoefte aan momenten van rust. Het lijkt allemaal tegenstrijdig. Eenzaam is een gevoel, alleen zijn is een keuze die je kunt maken.
Gast - Thea op vrijdag 20 januari 2017 21:59

IK begrijp wat je bedoelt Ineke, alleen ben ik door mijn situatie té vaak alleen én dat maakt eenzaam! IK probeer dit wel te doorbreken, maar valt niet mee, daar ik door mijn gezondheid dus veel aan huis gebonden ben.

IK begrijp wat je bedoelt Ineke, alleen ben ik door mijn situatie té vaak alleen én dat maakt eenzaam! IK probeer dit wel te doorbreken, maar valt niet mee, daar ik door mijn gezondheid dus veel aan huis gebonden ben.
Ineke Snelleman op zaterdag 21 januari 2017 13:12

Soms kan het niet onder mensen kunnen zijn eenzaamheid oproepen, dat is waar.

Soms kan het niet onder mensen kunnen zijn eenzaamheid oproepen, dat is waar.
Gast - Hans op dinsdag 17 januari 2017 08:52

Ik vind het meestal fijn alleen te zijn. Even tijd voor jezelf. , Huis opruimen, hardlopen, of gewoon even niets doen.

Ik vind het meestal fijn alleen te zijn. Even tijd voor jezelf. , Huis opruimen, hardlopen, of gewoon even niets doen.
Gast - Nienke op dinsdag 17 januari 2017 08:56

Ik heb altijd al genoten van alleen zijn. Waarbij ik het zelden als alleen ervaar, aangezien ik al vanaf heel jonge leeftijd klets tegen dieren, planten of het eten dat ik aan het koken ben klets en door een vrij geïsoleerde jeugd eraan gewend ben geraakt hardop te denken of met mezelf in overleg te gaan. Extern-intern-overleg noem ik dit en ik moet er situaties zoals werken in een team, waarbij ieder wel zijn eigen taak heeft echt op letten dat ik dit binnen de perken houd.
Zelf ben ik dolgelukkig met mijn rijke innerlijke leven en levendige fantasie. Helaas is wat bij een 5-jarige wordt gezien als een grote verbeeldingskracht en creatieve kijk op de wereld en hoe je daar mee omgaat als volwassenen niet langer een prijzenswaardige eigenschap, maar zonderling of wereldvreemd.
Het prettigste aan alleen zijn vind ik dan ook dat ik mijn manier van dingen beleven, waarbij associatief en beelddenken een belangrijke rol spelen niet hoef te temporiseren, omdat het merendeel van de gesprekspartners denken dat ik wartaal uitsla of steeds een aantal stappen terug moet omdat de ander absoluut niet volgt hoe ik van A opeens via K en Q bij B ben aanbeland. Voor mij betekend alleen zijn een ontspannen wandeling door mijn eigen hoofd zonder dat ik tekst en uitleg hoef te geven over wat ik anders ervaar als de gemiddelde observant. Overigens vind ik het wel heerlijk om de resultaten van zo'n "innerlijk" avontuur te delen en tot mijn vreugde heb ik gemerkt dat schrijven een heel mooie en dankbare manier is om een ander mee op reis te nemen.

Overigens heb ik zelf de ervaring dat je ook heel goed alleen kan zijn en toch mensen ontmoeten. Dit zijn de zeldzame dagen dat ik helemaal vrij ben om te gaan waar mijn voeten me brengen. Ik stap in de trein zonder plan, hooguit een vaag doel voor ogen en zie wel waar ik terecht kom en wie ik ontmoet. Op die dagen heb ik korte gesprekjes met onbekenden die mijn pad kruisen en om daarna weer alleen verder te gaan en in rust de indrukken en wat we hebben gedeeld te verwerken. Een perfecte combinatie tussen contact en toch ruimte om zelf het niveau van binnenkomende prikkels te bepalen.

Ik heb altijd al genoten van alleen zijn. Waarbij ik het zelden als alleen ervaar, aangezien ik al vanaf heel jonge leeftijd klets tegen dieren, planten of het eten dat ik aan het koken ben klets en door een vrij geïsoleerde jeugd eraan gewend ben geraakt hardop te denken of met mezelf in overleg te gaan. Extern-intern-overleg noem ik dit en ik moet er situaties zoals werken in een team, waarbij ieder wel zijn eigen taak heeft echt op letten dat ik dit binnen de perken houd. Zelf ben ik dolgelukkig met mijn rijke innerlijke leven en levendige fantasie. Helaas is wat bij een 5-jarige wordt gezien als een grote verbeeldingskracht en creatieve kijk op de wereld en hoe je daar mee omgaat als volwassenen niet langer een prijzenswaardige eigenschap, maar zonderling of wereldvreemd. Het prettigste aan alleen zijn vind ik dan ook dat ik mijn manier van dingen beleven, waarbij associatief en beelddenken een belangrijke rol spelen niet hoef te temporiseren, omdat het merendeel van de gesprekspartners denken dat ik wartaal uitsla of steeds een aantal stappen terug moet omdat de ander absoluut niet volgt hoe ik van A opeens via K en Q bij B ben aanbeland. Voor mij betekend alleen zijn een ontspannen wandeling door mijn eigen hoofd zonder dat ik tekst en uitleg hoef te geven over wat ik anders ervaar als de gemiddelde observant. Overigens vind ik het wel heerlijk om de resultaten van zo'n "innerlijk" avontuur te delen en tot mijn vreugde heb ik gemerkt dat schrijven een heel mooie en dankbare manier is om een ander mee op reis te nemen. Overigens heb ik zelf de ervaring dat je ook heel goed alleen kan zijn en toch mensen ontmoeten. Dit zijn de zeldzame dagen dat ik helemaal vrij ben om te gaan waar mijn voeten me brengen. Ik stap in de trein zonder plan, hooguit een vaag doel voor ogen en zie wel waar ik terecht kom en wie ik ontmoet. Op die dagen heb ik korte gesprekjes met onbekenden die mijn pad kruisen en om daarna weer alleen verder te gaan en in rust de indrukken en wat we hebben gedeeld te verwerken. Een perfecte combinatie tussen contact en toch ruimte om zelf het niveau van binnenkomende prikkels te bepalen.
Ineke Snelleman op dinsdag 17 januari 2017 19:30

Mooi Nienke dat je zoveel steun vind bij het schrijven. Je lijkt me een HSPer met passie voor avontuur.

Mooi Nienke dat je zoveel steun vind bij het schrijven. Je lijkt me een HSPer met passie voor avontuur.
Gast - Daniels Kristel op dinsdag 17 januari 2017 09:30

Hallo aan iedereen die dit kan lezen
De eerste keer dat ik reageer
Ik sta voor een grote keuze , onbegrip , rust die me ontbreekt , een konstant opgejaagd gevoel door mijn eigen gedachten/stemmetje , ja ik heb hsp maar wat moet je daar nu mee
Ik probeer er zoveel mogelijk over te lezen , te begrijpen , ik ben 47 jaar en weet t nu bij a 2 jaar , dus zoals zovelen al die tijd gedacht dat ik abnormaal was , niet begrepen wordt door andere , altijd klaar gestaan voor iedereen en dan in 2012 tegen de spreekwoordelijke muur aangelopen , buren-out noemen ze dat dan , rechtgekrabbeld maar sindsdien lijkt het een gevecht een strijd om te vinden wat ik zoek , voor mezelf lijkt het evident RUST maar je bent niet alleen , je partner je gezin je werk omgeving vrienden
Moeilijk vind ik het , in mijn relatie is het nu vanzelfsprekend dat dingen die niet lopen zoals het hoort is te wijten aan mijn hsp !
Ben benieuwd of er nog mensen zijn die hiermee worstelen of geworsteld hebben en ik besef dat er geen pasklare oplossing voor is , ben alleen blij dat ik een groep heb gevonden om er eens over te communiceren
Lieve groetjes

Hallo aan iedereen die dit kan lezen De eerste keer dat ik reageer Ik sta voor een grote keuze , onbegrip , rust die me ontbreekt , een konstant opgejaagd gevoel door mijn eigen gedachten/stemmetje , ja ik heb hsp maar wat moet je daar nu mee Ik probeer er zoveel mogelijk over te lezen , te begrijpen , ik ben 47 jaar en weet t nu bij a 2 jaar , dus zoals zovelen al die tijd gedacht dat ik abnormaal was , niet begrepen wordt door andere , altijd klaar gestaan voor iedereen en dan in 2012 tegen de spreekwoordelijke muur aangelopen , buren-out noemen ze dat dan , rechtgekrabbeld maar sindsdien lijkt het een gevecht een strijd om te vinden wat ik zoek , voor mezelf lijkt het evident RUST maar je bent niet alleen , je partner je gezin je werk omgeving vrienden Moeilijk vind ik het , in mijn relatie is het nu vanzelfsprekend dat dingen die niet lopen zoals het hoort is te wijten aan mijn hsp ! Ben benieuwd of er nog mensen zijn die hiermee worstelen of geworsteld hebben en ik besef dat er geen pasklare oplossing voor is , ben alleen blij dat ik een groep heb gevonden om er eens over te communiceren Lieve groetjes
Ineke Snelleman op dinsdag 17 januari 2017 19:29

Niet altijd makkelijk om balans te vinden, zeker omdat een HSPer zich ook vaak heeft aangepast.

Niet altijd makkelijk om balans te vinden, zeker omdat een HSPer zich ook vaak heeft aangepast.
Gast - Rein .... op dinsdag 17 januari 2017 14:20

Hoi, nog een aanvulling op mijn eerdere bericht. Ik ben zelf 56 jaar en mijn kinderen zin al volwassen. Sinds een half jaar aan het zoeken naar mezelf, en naar rust. Iemand zei, je hebt te weinig energie, pak je rust en doe dingen drie je leuk vindt. na een tijdje kwam ik steeds meer bij mezelf maar voelde tegelijk steeds meer afstand naar mijn partner toe, en kwam tot de ontdekking dat ik wel van haar hou maar ook mijn eigen plek nodig heb, wat niet lukt als we samen wonen. We zitten nu samen , maar gaan uit elkaar en tegelijkertijd is er een tegenstelling omdat we door deze moeilijke tijd meer begrip is voor de ander in het reageren, en we door de ander te steunen ook weer closer worden. Gisteren morgen haar een ap gestuurd met daarin het bericht. Als ik straks op mezelf woon mag ik dan af en toe als het moeilijk wordt bij jouw komen schuilen. " Altijd" zei ze. .....

Groetjes Rein

Hoi, nog een aanvulling op mijn eerdere bericht. Ik ben zelf 56 jaar en mijn kinderen zin al volwassen. Sinds een half jaar aan het zoeken naar mezelf, en naar rust. Iemand zei, je hebt te weinig energie, pak je rust en doe dingen drie je leuk vindt. na een tijdje kwam ik steeds meer bij mezelf maar voelde tegelijk steeds meer afstand naar mijn partner toe, en kwam tot de ontdekking dat ik wel van haar hou maar ook mijn eigen plek nodig heb, wat niet lukt als we samen wonen. We zitten nu samen , maar gaan uit elkaar en tegelijkertijd is er een tegenstelling omdat we door deze moeilijke tijd meer begrip is voor de ander in het reageren, en we door de ander te steunen ook weer closer worden. Gisteren morgen haar een ap gestuurd met daarin het bericht. Als ik straks op mezelf woon mag ik dan af en toe als het moeilijk wordt bij jouw komen schuilen. " Altijd" zei ze. ..... Groetjes Rein
Ineke Snelleman op dinsdag 17 januari 2017 19:27

Dat is fijn Rein dat je toch nog kan komen schuilen. Wat mooi gezegd.

Dat is fijn Rein dat je toch nog kan komen schuilen. Wat mooi gezegd.
Gast - Kristel op woensdag 18 januari 2017 08:24

Ik herken mij helemaal in het verhaal vanRein , zit met hetzelfde gevoel , bij mij is de vraag / gevoel is zorgen voor mekaar voldoende om verder te gaan samen , dit is zeer confronterend , we zijn bij een koppelcoach ten rade gegaan en nog steeds maar ook dit is zwaar , het apart gaan is al even mijn voorstel maar wordt niet enthousiast onthaalt , ben benieuwd of het voor Rein de nodige rust brengt , ik ken bv verschillende kopppels die op deze manier door het leven gaan
Lieve groeten Kristel

Ik herken mij helemaal in het verhaal vanRein , zit met hetzelfde gevoel , bij mij is de vraag / gevoel is zorgen voor mekaar voldoende om verder te gaan samen , dit is zeer confronterend , we zijn bij een koppelcoach ten rade gegaan en nog steeds maar ook dit is zwaar , het apart gaan is al even mijn voorstel maar wordt niet enthousiast onthaalt , ben benieuwd of het voor Rein de nodige rust brengt , ik ken bv verschillende kopppels die op deze manier door het leven gaan Lieve groeten Kristel
Gast
woensdag 21 februari 2018

Klik hieronder ter voorkoming van spam

Bezoekers vandaag: 9